Bodysnatchers

Eg lure på om eg ska laga et moderne og tidsrektigt design på bloggen, begynna å skriva på bokmål og skriva om ordentlige ting. Av og te når eg lese andre sine blogger, ergre eg meg øve at eg ikkje bruge tid på å gjennomføra min egen. Det e litt som med karakterbygging og image, og det e et tankekors. Bare fordi någen har brukt merr krefter på å gjørr seg fin, fortjene de då merr oppmerksomhed? Svaret e vel kanskje ja. Dog håbe eg det ikkje e det.

Det friste. Estetikk e viktigt. Kver gang eg e på nettsiden te någen som virkelig har gjort seg flid med ann, tenke eg, jøss, for en driftig, kvikk og interessant person dette må ver!, sjøl om de oftast ikkje e någe særligt å roba hurra for.

Nå snakke eg i paradokser igjen.

Eg gjekk og såg Cocky Champion idag. Eg blei så imponerte at eg måtte fortella vokalistinnen at eg syns de e et av de beste bandå fra Stavanger og omegn, uavhengig av alder. Eg tror eg står for det. Bass- og gitarspelingå va knallpresis, og instrumentasjonen og måten de angreip melodi og rytme på va ufattelig bra. Moderne og minimalistisk, men stort. Bendik Andersson må ver den skarpaste trommisen itte Børge Fjordheim født i området, og Stine Motland på vokal e så magnetisk og trolsk og vakker og flink at du ikkje kan få nok av hu. De hadde òg et deilig lydbilde. Heilt perfekt.

Artikkelen om Johnny Hancocks kom endelig på trykk idag.

Så, kanskje dette innlegget e vendepunktet for Ornithorhynchus Anatinus. Piis aot.